Ksiądz Stanisław Opocki, urodzony w 1953 roku, należy do grona najważniejszych postaci związanych z duszpasterstwem romskim w Polsce. Jego wieloletnia działalność kapłańska i społeczna odegrała kluczową rolę w budowaniu relacji pomiędzy Kościołem katolickim a społecznością romską, która przez dziesięciolecia pozostawała na marginesie życia społecznego i religijnego.
Święcenia kapłańskie ks. Stanisław Opocki przyjął w 1978 roku. Początkowo pełnił posługę duszpasterską w ramach tradycyjnej pracy parafialnej, jednak już w latach osiemdziesiątych XX wieku jego droga kapłańska zaczęła coraz wyraźniej kierować się ku pracy z Romami. Pierwsze kontakty z romskimi rodzinami uświadomiły mu, jak bardzo ta społeczność potrzebuje nie tylko opieki duszpasterskiej, ale także zrozumienia, obecności i szacunku dla własnej kultury.
Od samego początku ks. Opocki obrał drogę bezpośredniego kontaktu. Odwiedzał romskie osiedla, rozmawiał z rodzinami, uczestniczył w ich codziennym życiu i obrzędach. Jego duszpasterstwo nie polegało wyłącznie na sprawowaniu sakramentów, lecz na budowaniu relacji opartych na zaufaniu. Dzięki temu Romowie zaczęli postrzegać go jako kapłana będącego opiekuńczym doradcą, który nie narzucał, lecz towarzyszył. Jego posługę duszpasterską dostrzegły i doceniły też władze kościelne. W 1988 roku Tarnowska Kuria mianowała Go Duszpasterzem Romów Diecezji tarnowskiej.
Przełomowym momentem w jego działalności był rok 1996, kiedy został mianowany Krajowym Duszpasterzem Romów w Polsce. Od tego czasu jego posługa oficjalnie już objęła zasięgiem całą Polskę i wszystkie lokalne społeczności romskie.. Funkcja ta pozwoliła mu na systematyczne rozwijanie duszpasterstwa romskiego, uwzględniającego specyfikę kulturową, religijną i społeczną Romów.
Jednym z filarów działalności ks. Opockiego stały się pielgrzymki romskie, które postrzegał jako wyjątkową formę wyrażania wiary i tożsamości. Szczególne znaczenie miało sanktuarium w Rywałdzie Królewskim, związane z kultem Matki Bożej Cygańskiej. Ksiądz Opocki wspierał rozwój tej tradycji, widząc w niej nie tylko wymiar religijny, lecz także symboliczny – Rywałd stał się miejscem, w którym Romowie mogli publicznie i godnie wyrażać swoją wiarę.
Równie ważne miejsce w duszpasterstwie Romów zajmowały pielgrzymki do Limanowej, do Sanktuarium Matki Boskiej Bolesnej. To właśnie tam Romowie gromadzili się na wspólnej modlitwie, powierzając Maryi sprawy rodzinne, zdrowie i przyszłość swoich dzieci. Pielgrzymki te wzmacniały więzi wspólnotowe i poczucie przynależności do Kościoła.
Szczególną rolę odgrywały także pielgrzymki na Jasną Górę w Częstochowie. Dla Romów była to możliwość zamanifestowania swojej obecności w duchowym centrum Polski. Ksiądz Opocki wielokrotnie podkreślał, że obecność Romów na Jasnej Górze ma ogromne znaczenie symboliczne – pokazuje, że są oni integralną częścią Kościoła katolickiego, z własną wrażliwością religijną i tradycją.
Obok działalności stricte duszpasterskiej ks. Opocki angażował się również w edukację romską. Zauważał, że brak dostępu do edukacji jest jedną z głównych barier społecznych, z jakimi mierzą się Romowie. Wspierał inicjatywy edukacyjne, współpracował z nauczycielami, pedagogami i organizacjami społecznymi, a także prowadził rozmowy z romskimi rodzicami, zachęcając ich do posyłania dzieci do szkół. Podkreślał przy tym, że edukacja nie powinna oznaczać rezygnacji z własnej tożsamości, lecz może stać się narzędziem jej wzmocnienia.
W swojej posłudze ks. Opocki pełnił również rolę mediatora i rzecznika Romów. Pomagał w sprawach urzędowych, interweniował w sytuacjach konfliktowych, wspierał rodziny w kryzysach oraz zabiegał o zrozumienie romskiej kultury w instytucjach kościelnych i świeckich. W podobnym zakresie, szczególnie w latach 90 – tych ubiegłego wieku, angażował się też w pomaganie romskim migrantom w Rumuni. Dla wielu Romów stał się autorytetem moralnym i osobą, do której można było zwrócić się po pomoc i radę.
Romowie, wspominając ks. Stanisława Opockiego, podkreślają jego otwartość, cierpliwość i autentyczność. W ich relacjach pojawia się jako kapłan, który „był z Romami”, a nie jedynie „dla Romów”. Jego działalność przyczyniła się do ukształtowania nowoczesnego modelu duszpasterstwa romskiego w Polsce – opartego na dialogu, wzajemnym szacunku i realnej obecności w życiu wspólnoty.
Dzięki wieloletniej posłudze ks. Stanisław Opocki zapisał się na trwałe w historii Kościoła w Polsce jako duszpasterz, który potrafił połączyć wiarę z wrażliwością społeczną oraz duchowość z konkretnym działaniem na rzecz drugiego człowieka.
Źródło: https://gazetakrakowska.pl/duszpasterz-romow-odchodzi-z-lososiny/ar/461891